Nieuws juni 2010

Het oranje gevoel leeft, zeker nu het Wereld Kampioenschap voetbal in Zuid Afrika in volle gang is. Speciaal voor het WK en alle andere oranje-evenementen heeft een Nederlandse veiligheidsschoenfabrikant de Dutch koe veiligheidsschoen ontwikkeld. Veilig, harig en vooral oranje.

 Tijdens de onthullingbijeenkomst van de Dutch Koe zijn de WK schoenen aangeboden aan KNVB directeur Henk Kesler en zijn opvolger Bert Oosterveen. Beide heren reageerden erg enthousiast.

De Dutch Koe is ontworpen en wordt geproduceerd bij de Nederlandse schoenenfabriek Neskrid. Het model is vervaardigd uit oranje veulen (leder met haar er nog op) en heeft rood-wit-blauwe veters. Er zijn twee varianten, te weten de Cuna supporterschoen en de Dakota werkschoen (met stalen neus). Daarnaast is er een speciale doos ontworpen die, als het deksel wordt verwijderd, een koegeluid laat
horen.

Werkgevers kunnen hun werknemers fiscaal vriendelijk zogenaamde “vergoedingen en verstrekkingen” geven. Denk aan de vakbondscontributie, de reiskostenregeling, de fietsregeling. Daarvoor bestaan allerlei regelingen. Die gaan per 1 januari 2011 op de schop.

Werkgevers klaagden de afgelopen jaren terecht dat er een oerwoud aan fiscale regels bestond rond de “vergoedingen en verstrekkingen”. Er bestaan regels voor het verstrekken van een “fiscale fiets”, het uitdelen van een kerstpakket, een vaste onkostenvergoeding, reiskosten, telefoon etc. In de nieuwe Werkkostenregeling komen de minister en staatssecretaris van Financiën aan hun bezwaren tegemoet.

Het principe van de nieuwe wet is eenvoudig. Werkgevers krijgen een budgetruimte van 1,4 procent van de loonsom. De loonsom is het totale bedrag dat de werkgever aan lonen en sociale premies betaalt. Deze budgetruimte staat bekend als de forfaitaire ruimte. Tot een bedrag ter omvang van die forfaitaire ruimte mag de werkgever vergoedingen en verstrekkingen geven zonder dat hij daarover belasting moet betalen. Zodra hij die 1,4 procent overschrijdt, moet hij een eindheffing van 80 procent betalen. Uit de forfaitaire ruimte kunnen onder meer populaire zaken als de fiets van de zaak, fitness buiten de deur, vakbondscontributie, en de thuiswerkplek betaald worden.

Tot zover is het simpel. Ingewikkelder wordt het doordat een aantal zaken in het forfait een “nihilwaardering” krijgen. Die gaan niet ten koste van de forfaitaire ruimte, omdat ze nagenoeg of volledig voor zakelijk gebruik zijn. Denk aan de laptop, het mobieltje, de OV-kaart. Voor weer andere zaken blijft een “gerichte vrijstelling” bestaan. Die vallen buiten het forfait. Daarbij gaat het onder meer om opleidingen en trainingen (waaronder outplacement), reiskostenvergoeding tot maximaal € 0,19. Op de website van het ministerie van Financiën is een lijst van alle categorieën gepubliceerd. Uit die lijst blijkt al hoe lastig een dergelijke indeling is. Zo krijgt werkkleding een nihilwaardering als die ongeschikt is om thuis te dragen, maar valt deze onder de forfaitaire ruimte als je er het bedrijf mee kunt uitwandelen.

 

De staatssecretaris wilde oorspronkelijk de nieuwe Werkkostenregeling per 1 januari 2011 laten ingaan. Daartegen kwam protest. Een bezwaar dat zeker houdt snijdt, kwam erop neer dat bedrijven die nu veel meer aan vergoedingen en verstrekkingen geven dan 1,4 procent van de loonsom, tijd nodig hebben om alternatieven te bedenken en in te voeren. De staatssecretaris is daaraan tegemoet gekomen door bedrijven de gelegenheid te geven om in de jaren 2011, 2012 en 2013 te kiezen voor hetzij toepassing van de bestaande regelgeving, hetzij toepassing van de Werkkostenregeling. Per 1 januari 2014 gaat de Werkkostenregeling dan onverbiddelijk in.

 

Jaarlijks wordt er ruim 60 miljard kilo textiel geproduceerd over de hele wereld. Bijna de helft hiervan wordt geverfd. Voor het verfproces werd tot op heden alleen water gebruikt, waarbij voor iedere kilo geverfd textiel minstens 150 liter schoon water nodig is. Water dat na gebruik verontreinigd is en niet langer bruikbaar. Na een ontwikkelingsperiode van ruim twaalf jaar is nu de eerste textielverfmachine op basis van CO2 operationeel. Deze machine levert een mogelijke besparing van miljarden liters zoetwater per jaar op.

Er is jarenlang gewerkt aan de machine die op een zeer efficiënte manier textiel kan voorzien van alle mogelijke kleuren, zonder dat hiervoor een zware aanslag wordt gedaan op natuurlijke hulpbronnen zoals water. De eerste machine wordt eind van deze zomer verscheept naar Thailand en zal daar vanaf het einde van het jaar in productie genomen worden.

Het eerste exemplaar van de machine staat nu nog opgesteld in Nijkerk en werd onthuld door Herman Wijffels. Vorig jaar won DyeCoo met de ontwikkeling van de verfmachine de innovatieprijs die naar de oud-topman is vernoemd. Tijdens zijn speech wees Wijffels de aanwezige op de gezamenlijke verantwoordelijkheid die mensen en bedrijven hebben bij het gebruik van de aarde. Op dit moment gebruikt de mens zo’n veertig procent meer grondstoffen en hulpbronnen dan de natuur jaarlijks zelf weer kan aanmaken. Wij teren dus in op de natuurlijke voorraad van de aarde. Zoet water is hierbij een van de grootste voorbeelden. Zoetwater meren, gletsjers en ondergrondse reservoir worden opgesoupeerd waardoor er binnen enkele tientallen jaren een wereldwijde schaarste zal ontstaan.
 

Geert Woerlee, oprichter van Feyecon, onderkende dit probleem al begin jaren negentig. Vanaf dat moment is hij gaan werken aan een machine die hetzelfde resultaat kan halen met het verven van textiel zonder dat daarvoor letterlijk een aanslag op het milieu wordt gedaan. Woerlee: “De besparing is enorm omdat wij het verfproces veel efficiënter hebben gemaakt, wij gebruiken niet langer water als drager van de verfstoffen maar CO2. Van deze stof is juist een overschot. Het mes snijdt hierdoor dus aan twee kanten. De grootste uitdaging van de afgelopen jaren was om de machine zo te ontwikkelen dat deze bruikbaar zou worden voor de grote industrie. De techniek hebben we jaren gelden al kunnen bewezen in de laboratoria van de TU Delft. Maar toen ging het nog om kleine lapjes stof en nu kunnen we in een keer hele rollen van ongeveer 150 kilo textiel verven.” 
 

De machine maakt gebruik van een druktank waar de rol textiel in geplaatst wordt. Als de tank is afgesloten wordt deze op druk gebracht met CO2. Met een druk van zo’n 250 bar wordt vervolgens de pure kleurstof op het textiel  aangebracht. Het proces heeft veel minder verspilling dan de conventionele manier van verven met water. Daarnaast gaat de stof droog de machine in en komt er ook weer droog uit zonder dat deze nogmaals gewassen hoeft te worden. De textiel is dus direct bruikbaar. In het proces worden geen chemicaliën gebruikt maar slechts de pure verfstoffen. Momenteel onderzoekt DyeCoo de exacte besparing van verschillende verfstoffen, water en andere hulpbronnen

 

Japanse astronaute Naoko Yamazaki verkeert momenteel in de ruimte om te werken aan een historische missie. Ontwerpster Tae Ashida maakte voor haar speciaal een designer ruimtepakje.

Het gaat om een nauwsluitende outfit, die bestaat uit een vest en een broek, in de kleuren licht- en donkerblauw. Yamazaki (39) had, in de aanloop naar de 13-dagen durende missie, aan Ashida gevraagd haar werkkleding, van speciaal materiaal, te ontwerpen.

"Als een vrouwelijke ontwerpster, heb ik voor een kleur en een ontwerp gekozen die sierlijkheid uitstraalden," aldus de ontwerpster. "Zodat ze zich er prettig in voelt wanneer ze aan deze moeilijke missie, in een door mannen gedomineerde, nare wereld, werkt."

 

Ashida,noemt de klus een droomopdracht. "Het is een droom om mijn kleren in de ruitme te zien. Ik kijk er echt naar uit om haar mijn design te zien dragen.